مرا آفرید آنکه دوستم داشت2

نامخاطب - 8

سوسن جعفری — Wed, 31 Aug 2011 03:28:17 GMT

به صاحب دستانی که امروز قبل از سپیده، رشته‌های خشک و بی‌حس جارویش را می‌کشید به تنِ آسفالتِ فسرده‌ی کوچه‌ی پشتی خانه‌ی ما ... سلام! صبح عیدانه‌ات بخیر!

نامخاطب-7

سوسن جعفری — Sat, 09 Jul 2011 09:32:48 GMT

به آن مسئول نظافت توی سالن سینمای مجتمع آزادی که وقتی دید من با نشان دادن عصا، اجازه گرفتم تا به جای EXIT از در ورودی خارج بشوم که دسترسی به آسانسور داشته باشم زیر لبی گفت: «برو که از هفت دولت آزادی!» آخه چی بگویم به‌ات؟!

نامخاطب-6

سوسن جعفری — Wed, 06 Jul 2011 09:57:54 GMT

به محمد که توی آبمیوه‌فروشی لوکس کار می‌کرد و می‌دانست من فقط آب‌هویج بستنی دوست دارم و از شیرموز بدم می‌آید، می‌دانی آن روز مهر ماهی که آمدم و شیرموز خواستم و گریه مجالم نداد حتی یک قلپ ازش را بنوشم، و تو متعجب تماشا می‌کردی، تازه شنیده بودم ام.اس دارم؟

نامخاطب-5

سوسن جعفری — Sun, 03 Jul 2011 05:15:46 GMT

به آقایی که زیرزمین پاساژ نسیم تبریز صحافی دارد و لاک پشت دارد و ساعت مچی شیکی دارد، یادتان هست داشتید پایان‌نامه‌ام را صحافی می‌کردید آدرس ناشری را گرفتم از شما و خندیدید که می‌خواهی بگویند فلانی کتاب چاپ کرده است؟ خواستم بگویم آدرس را گم کرده‌ام و کتابی هم چاپ نکرده‌ام. شما خوبی؟

نامخاطب-4

سوسن جعفری — Thu, 30 Jun 2011 07:01:07 GMT

به آن پسر گل‌فروش جلوی سینما آزادی که پرایدی که راننده‌اش زن جوانی بود محکم زد به ساقِ پای‌ش و همان‌طور که از شدتِ درد دسته‌های گل نرگس‌اش ریخته بود زمین و فقط ساق پایش را گرفته بود و نگاه پرسش‌گری می‌کرد به دختر راننده، دسته گل‌هایی که به ما فروختی تا چند روز روی میز وسط اتاق زندگی کرد، زندگی بخشید ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بعد اگر تو نبودی و یک پسر خوش‌پوشی بود مثلاً که هندزفری توی گوش‌هاش بود و کوله‌پشتی انداخته بود و ماشینی می‌زد به پای‌ش برخوردها، همانی بود که با تو بود؟